kalbarri,shark bay, ningaloo reef

De schade van de cycloon viel in Geraldton gelukkig mee! Een paar wegen waren afgesloten, maar gingen in de loop van de dag weer open. Dit betekende dat wij de volgende dag konden doorrijden naar Kalbarri National Park. Onderweg was er nog een sterke wind maar we hebben voorzichtig gereden. Een mooie camping gevonden met uitzicht op zee en hier hebben we twee nachten gestaan. 'S ochtends zijn we vroeg opgestaan om een wandeltrack langs de kliffen te maken van 16km. Tijdens deze wandeling kwamen we langs mooie uitzichtpunten waar de rode rotsen samen komen met mooi helder blauw water. Aan het begin van de track kwamen we drie berggeiten tegen en halverwege hebben we verschillende kangoeroes gespot en een paar baby roetjes. Op de tweede dag stonden we weer vroeg op (jaa 6uur wanneer de zon op komt!). Voor deze wandelingen gingen we het Kalbarri park in naar de rivier. Vanuit verschillende uitzichtpunten konden we het dal in kijken en zien hoe de rivier richting de zee loopt. Boven op de berg was er een "nature window". De rode rotsen hadden verschillende lagen en een rots had een natuurlijke doorkijk op de rivier. Zoiets zie je alleen maar op tv en wij stonden er bovenop! Nadat we het uitzicht van boven hadden bekeken gingen we via een "short cut" naar beneden lopen. Als aapjes gingen wij op handen en voeten, klimmen en klauteren naar beneden over rotsen. Echt een hele uitdagende coole stoere wandeling. Sonny was helemaal in zijn element en sprong heen en weer.

Op naar Shark bay, een route van 400km.. Een lange saaie weg rechtdoor. Aan het begin van shark bay kwamen we bij Shell beach. Dit strand heet Shell beach vanwege zijn grote hoeveelheid schelpen. 12 meter diep en 5 kilometer lang wit strand met alleen maar schelpen! Volgens Sonny was het water zo helder dat het gevuld kon zijn met spa blauw water uit een flesje.

In Denham hadden wij onze overnachting de volgende dag om 7.45 dolfijnen te gaan voeren in Monkey mia! Deze locatie is wereldberoemd en dat was ook te zien aan de grote hoeveelheid toeristen die daarop afkomen. Voordat we het terrein op konden, stond een Emu ons op te wachten en lagen er pelicanen op het strand. Met 80 mensen stonden we te wachten tot de dolfijnen kwamen om een lekker vissie te halen. In dit center zijn er 5 vrouwelijke dolfijnen die dagelijks gevoerd worden tussen 8 en 12 en maximaal 1,5kg krijgen. Dolfijnen eten 20kg per dag dus op deze manier moeten ze ook zelf nog blijven jagen.

Verder was er in Monkey Mia niet veel te doen en besloten we verder te rijden naar Coral Bay. Onderweg zagen we wat de cycloon heeft aangericht in het noorden. Veel omgewaaide bomen, ingestorte gebouwen en kapotte wegen. Op een punt was de weg overstroomd en durfden wij niet verder. Totdat een andere camper het voortouw nam en gewoon doorreed, reden wij erachter aan. We hielden ons hart vast, maar alles ging goed. Eenmaal aangekomen bij afslag Coral bay, was de weg afgesloten dankzij de cycloon. Toen moesten we doorrijden naar Exmouth was 200km verderop lag. Dit maakte onze reis voor vandaag 700km in totaal. De camping waar wij naar toe wilden was ook gesloten , vanwege de aangerichte schade van de cycloon. De locals kwamen naar ons toe en vertelde ons dat er bij het strand een mooi plekje was om stiekem te overnachten. We sliepen onder een mooie heldere sterrenhemel.

Toen was het 18 maart en Lianne haar verjaardag! Happy birthday!! Sonny heeft lekkere pannenkoeken gebakken, een mooie armband gegeven van Pandorra en een andere verassing! Hij had geregeld dat alle vrienden en familie geld bij elkaar hebben gelegd voor een skydive! Super super super gaaf! Helaas kon het niet hier in Exmouth maar ik ga een mooi plekje uitzoeken.

Het Ningaloo reef staat bekend om zijn mooie heldere water waar je goed kunt snorkelen. Helaas was het water niet zo mooi helder als normaal en driekwart van het park gesloten dankzij de cycloon, thanks olwin! Desalniettemin hebben wij genoten van het snorkelen. Veel mooi koraal, kleurrijke visjes en drie schildpadden en een manta-ray gespot!

Nu gaan we de weg voortzetten met een lekker bruin kleurtje naar Tom Price.